«در نگاه بسیاری از مردم، نماینده مجلس بیشتر شبیه یک بنگاه کاریابی است تا یک مسئول قانونگذاری و نظارت.
بسیاری تصور میکنند وظیفهی اصلی نماینده، پیدا کردن شغل، امتیاز یا موقعیت برای افراد است؛ در حالی که فلسفهی وجودی مجلس، پیگیری منافع عمومی و اصلاح ساختارهای کلان کشور است.
این برداشت غلط باعث شده که بخش بزرگی از جامعه، عملکرد واقعی نمایندگان را جدی پیگیری نکند. کمتر کسی از نمایندهی خود میپرسد: چه قانونی تصویب کردهای؟ چه نظارتی بر اجرای مصوبات داشتهای؟ چه اقدامی برای شفافیت و پاسخگویی انجام دادهای؟
در عوض، توقعات فردی و شخصی جایگزین مطالبهگری جمعی شده است. وقتی نماینده به جای پاسخگویی در برابر مردم، تنها به رفع نیازهای شخصی افراد مشغول شود، نتیجه آن چیزی جز تضعیف جایگاه مجلس و کاهش اعتماد عمومی نیست.
اگر جامعه بخواهد مسیر اصلاح را طی کند، باید نگاه خود را تغییر دهد: نماینده مجلس نه کارچاقکن است و نه واسطهی روابط؛ او باید پاسخ دهد که در جایگاه قانونگذاری و نظارت چه کرده و چه دستاوردی داشته است.بازگشت به این مطالبهی اصلی، یعنی پرسشگری دربارهی عملکرد واقعی نمایندگان، میتواند مجلس را از یک بنگاه کاریابی به نهادی قدرتمند برای اصلاح امور عمومی تبدیل کند.»
کانال صدای میانه در روبیکا